Sanktuarium Maryjne Matki Bo瞠j Zwiastowania

Parafia 安. Ma貪orzaty i 安. Augustyna w Witowie

 

NIEDZIELA   28/2008- Edycja 堯dzka

Czy znamy ks. dr Waldemara Kulbata?- g這s na Jubileusz
40-lecia kap豉雟twa

 Ten wspania造 wizjoner i kaznodzieja, przenikliwy adwersarz, subtelny ironista, ca造m swym naukowym i publicystycznym dorobkiem, zwraca si do nas dobitnie i wyrazi軼ie, niczym wsp馧czesny ks. Skarga: wysychaj nasze serca, brak im 篡ciodajnej wody-wiary, obud嬈ie si poczujcie na nowo smak Boga. Zdumiewaj帷e, jak u niego metafora, pokrywa si z rzeczywistym problemem dzisiejszego i jutrzejszego 鈍iata, brak nam wody – wiary, przecie bez niej nie ma 篡cia. Ks. Kulbat chce ludziom pom鏂, aby potrafili na nowo odczuwa smak Boga, aby nie usychali za Nim z pragnienia, co nie zawsze sobie u鈍iadamiaj.

Przy czym przez pragnienie serca, On, intelektualista rozumie emocjonalny zwrot cz這wieka ku Bogu, aby odczuwa Jego obecno嗆 w鈔鏚 nas, jak potrafi wietrzy swojego pana moje psy z odleg這軼i kilkuset metr闚 ( przepraszam za metafor). Pos逝guje si argumentami opartymi na dowodach, co w moim rzemio郵e nazywa si EBM ( medycynie opartej na faktach).  Pos逝guje si szyfrem, powszechnie zrozumia造m i akceptowanym, m闚i o sercu jako siedlisku duszy, a my郵i o psychice cz這wieka, jego mentalnym i emocjonalnym przygotowaniu na przyj璚ie Boga. M闚i帷 j瞛ykiem 瞠glarskim, od 40 lat nie zbacza z tego raz obranego kursu i chocia czasami musi halsowa ostro pod wiatr, to nigdy nie zw徠pi w celowo嗆 utrzymywania raz obranego kursu. Chwa豉 mu za to.

Z tego, co wiem, kosztowa這 to naszego Jubilata drogo: n瘯anie przez bezpiek, konieczno嗆 walki z uknut szata雟k intryg, kt鏎a mia豉 go zniszczy, choroby, b鏊 po utracie najbli窺zych, poczucie krzywdy, osamotnienie. Przy czym, mimo wyrazisto軼i pogl康闚, niestrudzonego ich krzewienia i umiej皻no軼i ich obrony, pozostaje w gruncie rzeczy cz這wiekiem nie鄉ia造m, niewymagaj帷ym i niedbaj帷ym o dobra doczesne, poza jedn s豉bo軼i- mi這軼i do ksi捫ek. Jego pasja bibliofilska, pozwoli豉 szukaj帷ym 鈍iat豉 wiedzy, znale潭 to, co szukaj w Jego zasobach. Co wi璚ej, potrafi wskaza szukaj帷ym na w豉軼iwe 廝鏚這 i spos鏏 interpretacji. Ubolewa, 瞠 ludzka s豉bo嗆 pozbawia go nieraz cennych pozycji w ksi璕ozbiorze. No c騜 pami耩 ludzka jest zawodna, a ksi康z Jubilat nie nauczy si fachu bibliotekarza. Mianowicie, 瞠 s rewersy i podpisy.

On jak Don Kichot, a jest nim w istocie (mimo szale雟twa wsp馧czesnego 鈍iata, nadal wierzy w lepsz stron egzystencji ludzkiej), wierzy ludziom ex definitione, dop鏦i si do nich nie zrazi, w闚czas po kr鏒kotrwa貫j burzy jest sk這nny te uchybienia wybacza, o ile kto wyrazi skruch i „nie r積ie g逝pa”, jak m闚i m這dzie. Jest konkretny, „nie 軼iemnia”(znowu kolokwializm), jego teksty i 篡wa mowa znamionuj wewn皻rzn dyscyplin, bez nadmiernego dydaktyzmu. Chce naprowadzi, s逝chaczy, adwersarza, czytelnik闚 na w豉軼iwy trop, aby dalej pod捫ali ku zagubionemu przez nich Bogu-sami. W my郵 sentencji: mo積a konia doprowadzi do wodopoju, ale wod ju musi pi sam. Zdaje si swym dorobkiem krzycze: pijcie ze 廝鏚豉 wody 篡wej wiary, miejcie ufno嗆 i nadziej w Panu, nie trw騜cie si i nie dawajcie pos逝chu osobistym wrogom Boga i Ko軼io豉. Prawda zawsze obroni si sama. Zg喚biajcie problemy i prawdziwa natur wsp馧czesnego 鈍iata, nie upadajcie na duchu, mimo ogromu z豉. Pomaga nam odczytywa znaki czasu wyprowadza z nich wnioski i gotowa si do obrony chrze軼ija雟kiej duchowo軼i, przeciw doktrynie z豉, 鄉ierci i relatywizmu. Czyni to dyskretnie, w spos鏏 niemal przys這wiowy. Mianowicie, 瞠 trzeba b陰dz帷ym i zagubionym da w璠k i nauczy jak si 這wi, a b璠 mieli pod dostatkiem strawy duchowej do ko鎍a doczesnego 篡cia.

Ma wielu wrog闚, ale przez lata bezkompromisowej dysputy z rzecznikami zepsucia i pseudo-post瘼u wyrobi sobie, sw鎩 niepowtarzalny spos鏏 dowodzenie swoich racji, oparty na demaskowaniu ludzkiej naiwno軼i, nieraz g逝poty, owczemu p璠owi, manipulacji. Nigdy si nie obra瘸, cierpliwie t逝maczy, j瞛ykiem prostym i powszechnie zrozumia造m, jak to ocenili s逝chacze Radia Maryja w licznych audycjach z Jego udzia貫m. Nie waha si jednak u篡wa s堯w pot瘼ienia, tam gdzie dostrzega cynizm, hipokryzj i ob逝d. Odwo逝je si do podstawowych chrze軼ija雟kich warto軼i i cn鏒. Chce, aby, jak napisa poeta: „S這wo niech zawsze s這wo znaczy, a sprawiedliwo嗆 – sprawiedliwo嗆”. Najbardziej jednak stara si przywr鏂i wra磧iwo嗆 na Boga, chce dobra dla ka盥ego, tak瞠 dla nieprzejednanych wrog闚. Wie, 瞠 prawda sama si obroni, im bardziej nienawidz dzisiaj, tym bardziej b璠 wierzy jutro – tak m闚i do nas ca造m swoim dorobkiem. „Aby nasze serce nie skamieniao. Ale jego odnowienie, te jest darem Chrystusa.”

Co to znaczy dla ks. Kulbata odnowi swoje serce?

W ka盥ym cz這wieku mo積a uruchomi pok豉dy duchowo軼i, pok豉dy wiary. Trzeba tylko dla ka盥ego znale潭 odpowiednie doj軼ie, jego indywidualn drog poznania i zrozumienia pragnie Boga wzgl璠em cz這wieka. W swych przes豉niach wierzy g喚boko i wielokrotnie si to sprawdzi這, 瞠 cz這wiek ma naturaln t瘰knot do Boga, nieraz zakryt, obleczon strachem i l瘯iem przed kar, co wywo逝je agresje i negacj Boga.

Ks. Kulbat stara si to prze豉mywa i jak mi kiedy powiedzia za s這wami 安. Faustyny- ”bezmiar boskiego mi這sierdzia, jest jak przepa嗆 nie do zasypania”. Ten dar powrotu do Ko軼io豉 naszych przodk闚 i zado嗆 uczynienia Bogu za jego mi這sierdzie, mo積a w cz這wieku rozbudzi. Nasz Jubilat mimo ch這dnego chrze軼ija雟kiego racjonalizmu, jawi si rzecznikiem tezy, 瞠 nie ma ludzi z gruntu z造ch, s ludzie 幢e ukszta速owani, b陰dz帷y, w徠pi帷y, nieznaj帷y Ko軼io豉 i Jego prawdziwych intencji. Daj帷y pos逝ch krzywdz帷ym i nieprawdziwym opiniom o wierze, o Bogu, o Ko軼iele. Znam, co najmniej kilku uprzednio zagorza造ch ateist闚 i agnostyk闚, kt鏎zy pod wp造wem lektury publicystyki Kulbata i s這wa m闚ionego ( jest znakomitym kaznodziej) inaczej spojrzeli na swoje 篡cie i odnale幢i w Bogu jego sens i 廝鏚這.

Pisz帷y te s這wa, mo瞠 nie by agnostykiem, ale na pewno przechodzi gdzie mimo, bez pog喚bionej refleksji, odczuwaj帷y bole郾ie mimo pi瘯nego zawodu, poczucie ograniczonego sensu swojego 篡cia. Odk康 przyja幡i si z ks.  Kulbatem, niezauwa瞠nie sta貫m si innym cz這wiekiem. Mimo nadmiaru obowi您k闚 wynikaj帷ych z pracy tw鏎czej, znajduje czas, aby podsun望, jakby od niechcenia „co do przejrzenia”. Trafia w dziesi徠k, da mi busol, nauczy mnie trzyma kurs ku 鈍iat逝, ku wierze i czerpania z obfito軼i tej skarbnicy. Osobi軼ie jestem za to g喚boko wdzi璚zny Jubilatowi, nigdy ju nie b璠 taki sam jak kiedy, bez wyrazu, bez ostro軼i spojrzenia na sfer wiary. Ci庵貫 pog喚bianie tej sfery, jawi mi si obowi您kiem, aby umie w ka盥ej chwili w racjonalny spos鏏 da odp鏎 pseudonaukowemu be趾otowi postmodernizmu. On to we mnie zaszczepi.

S這wem nauczy貫m si oddziela ziarno od plew: niewiary, relatywizmu, przyzwolenia na z這, abstrakcyjnej, bo zgubnej wszelkiej wolno軼i od i do. Mentalna przebudowa, wyj軼ie z zagubienia, ostro嗆 spojrzenia na dobro i z這, ch這dny racjonalizm, nieodrzucaj帷y idealizmu cz這wieka wierz帷ego, u篡waj帷ego rozumu, dla utwierdzenia si w wierze, bo z tego wynika dobro dla i innych ludzi i 鈍iat staje si lepszy. Te, rzek豚ym banalne prawdy o naturze cz這wieka, jego marzeniach i ukrytych t瘰knotach, ta fascynuj帷a podr騜 w g陰b siebie, nie by造by mo磧iwe, bez Jego pracy ze mn i nie mog貫m z tej okazji nie wypowiedzie tych s堯w, kt鏎e tylko z pozoru s egzaltowane i od鈍i皻ne. On czyni to jakby mimochodem ze wszystkimi, kt鏎zy chc na chwil zatrzyma si i zainteresowa tym, co ma do powiedzenia o wszech鈍iecie, o Ziemi, o nas samych i naszego usytuowania wzgl璠em Boga. Czy mu si to udaje? Oce鎍ie sami, zr鏏cie krok w tym kierunku a za tak niewielk cen ( wysi趾u serca i umys逝), otrzymacie tak wiele. Tego Wam wszystkim 篡cz, antycypuj帷 篡czenia Jubilata dla nas wszystkich, jako dar wdzi璚zno軼i za pami耩 o nim, o Jego dokonaniach i tym wszystkim, co z mi這軼i do ludzi i Ko軼io豉 chcia nam uczyni.

Ad multos annos - kochany nasz duchowy Przewodniku, chcemy jak dotychczas cieszy si z nowych Twoich tw鏎czych dokona. Osobi軼ie przepadam za Twoimi kr鏒kimi komentarzami na bie膨ce tematy w formie felietonowych pere貫k na tytu這wej stronie 堯dzkiej „Niedzieli”. Nie ukrywam zdumienia i dzisiaj pragn to wyrazi jak wiele tre軼i mo積a przekaza w tak lapidarnej formie. Prosimy wi璚ej i nie ustawaj w tak olbrzymiej pracy organicznej, jak sobie, dla naszego dobra, wyznaczy貫. Niech Dobry B鏬 da Ci zdrowie i si造 do ko鎍a Twoich dni pielgrzymki na tej Ziemi. B康 wydajny i tw鏎czy a my郵 Twoja i rozpoznanie znak闚 dzisiejszego 鈍iata niech b璠 dla nas busol, na kt鏎ej wyznaczasz nam niestrudzenie i niezmordowanie kurs ku Bogu, na burzliwych odm皻ach, rafach i mieliznach wsp馧czesnego 鈍iata.

Wdzi璚zny Zygmunt Trojanowski

   dr nauk medycznych 鏚